Film

hiçbirimiz birbirimizle anlaşamıyoruz aslında, sadece katlanıyoruz. yüzümüzden, gözümüzden, sesimizden okunuyor bu halimiz. sinema salonundaki en sevdiğim şey çıkış kapısının ışıklı tabelası. olaylar berbatsa kaçabiliyorsun ama yaşamda bu mümkün olmuyor. ortamı terk etsende yaşanmışlığı hafızanda, geçmişinde kalıyor kaçamıyorsun, tekrar tekrar zihninde yaşıyorsun. sahteliğe alışıp zevkle yaşayamadım sizin gibi. katlanamıyorum bazı insanlara. yemek yiyişleri, bakışları, hisleri… berbat.